به عنوان مقدمه : مقايسهء روش امام حسين عليه السلام . با ساير ائمه عليهم السلام ( تقيّه ) يكى از موضوعاتى كه خوب است در اطراف آن بحث و تحقيق شود ، مقايسهء روش سيد الشهداء با ساير ائمهء اطهار است . در نظر بسيارى از مردم اين‌طور است كه روش امام حسين عليه السلام با ساير ائمهء اطهار مثل روش امام حسن و امام سجاد و امام باقر و امام صادق و ساير ائمه و حتى روش امير المؤمنين متفاوت و مختلف است و مثل اين است كه مكتب امام حسين مخصوص به خود اوست و هيچ يك از ائمهء ديگر تابع اين مكتب و اين روش نبوده‌اند و از روش و مكتب ديگرى پيروى مىنموده‌اند ، و اين خودبه خود عقدهء كور و اشكالى در دلها توليد مىكند ؛ بعلاوه ما بايد بدانيم كه در عمل چه نوع رفتار كنيم ، بايد تابع آن مكتب باشيم يا تابع اين مكتب ؟ براى اينكه موضوع بحث بهتر مشخص شود ، عرض مىكنم روشى كه شيعه با آن روش شناخته شده و ائمهء دين آن را مشخص كرده‌اند و از علامات و مختصات شيعه شناخته شده موضوع « تقيّه » است ، به طورى كه كلمهء « شيعه » و « تقيه » مثل « حاتم » و « جود » لازم و ملزوم يكديگر شناخته شده‌اند . همهء ائمهء دين تقيه مىكرده‌اند ، حالا چطور شد كه امام حسين عليه السلام در اين ميان تقيه نكرد